Kimya için yeni odalar. Bu, Nobel Komitesinin bu yılki çığır açan başarıyı tanımlamak için kullandığı sözler. Susumu Kitagawa, Richard Robson ve Omar M. Yaghi, kimyada yeni boyutlar yaratan yepyeni bir moleküler mimari türü olan metal organik çerçeveler (MOF'lar) oluşturdukları için Kimya Nobel Ödülü'ne layık görüldüler. [1]
Helios olarak bu takdiri özellikle anlamlı buluyoruz. MOF'ları soyut bir bilimsel kavramdan ziyade, hayalini kurduğumuz ve kendimizi adadığımız sürdürülebilir geleceğin temeli olarak görüyoruz. Karbon yakalamayı daha akıllı, daha ucuz ve daha temiz hale getirme misyonumuz MOF'lar olmadan mümkün olmazdı ve bu nedenle bu ödül bir kutlamadan daha fazlası: günlük olarak ürettiğimiz ve üzerinde çalıştığımız malzemelerin temiz teknoloji geleceğine öncülük ettiğinin uzun zamandır beklenen bir teyidi. Bu gözenekli çerçeveler, malzeme bilimi alanını temelden dönüştürdü. Nobel Komitesi'nin belirttiği gibi, MOF'lar "kimyayı yeni bir boyuta taşıdı; moleküllerin mimari gibi tasarlanabileceği bir boyut."[1] Tek bir gram MOF, bir futbol sahasına eşdeğer bir iç yüzey alanına sahip olabilir ve moleküler etkileşimler için geniş bir alan sunar. Bu iç alan, CO2 gibi belirli gazları yakalamak, hidrojeni depolamak veya havayı arındırmak için atomik düzeyde özelleştirilebilir; bu da bu malzemelerin çok yönlülüğünü ve bilimsel önemini göstermektedir.[2] Bu malzemeler iklim krizini ele almada tüm anahtarlara sahip olduklarından, çelik, çimento ve kimya gibi azaltılması zor sektörlerde karbondan arındırmayı hızlandırma konusunda büyük bir potansiyele sahiptirler. Bu sektörler birlikte küresel CO2 emisyonlarının %20'sinden fazlasını oluşturmaktadır ve MOF'ların iklim stratejisinin merkezinde yer aldığı açıktır.[3] MOF'lar ayrıca, aminler gibi yaygın olarak kullanılan geleneksel malzemelere göre çok daha enerji verimlidir. Karbon yakalamada MOF'ların, amin çözücülerine kıyasla enerji maliyetlerini %40'a kadar azalttığı kanıtlanmıştır.[4]
